خسرو عزيزم به خاطر كيميا و خانه سبز يك دنيا ممنون

از معدود فیلم هایی که منو رو صندلی میخ کوب کرد و وادارم کرد بشینم با علاقه و هیجان فیلم رو  لحظه به لحظه دنبال کنم ! هر لحظه یه چیز جدید و غیر قابل پیش بینی شده ! دیوید رو خیلی دوست داشتم یه جورایی انگار همسرم رو دارم می بینم ! نگاه هاش حرکاتش  حرف زدنش ....نمی دونم چرا آخر فیلم احساس کردم رافی حروم شد ! مادر دیوید رو خیلی دوست داشتم حرف ها يي كه مي زد رو خيلي قبول داشتم! نمي دونم چرا تو طول فيلم همش احساس مي كردم يهودي ها خيلي شبيه مسلمون ها هستن!

تا حالا شب تنها نبودم.....